We hebben eindelijk een volledig beeld van de Forza Horizon 6-kaart, die de geruchten over Japan als speeltuin bevestigt. Playground Games heeft zijn“dichtste en meest verticale kaart” aangekondigd en het is meteen duidelijk dat het de ambitie is om een rijervaring te bieden in een gebied dat uitnodigt om achter het stuur te kruipen. Het seizoenssysteem blijft stevig op zijn plaats en belooft aanzienlijke variaties in grip en zichtbaarheid.

De cijfers spreken voor zich: het oppervlak is twee keer zo groot als dat van FH5’s Mexico. Maar meer dan de grootte is het de dichtheid die onze aandacht trekt. Met ongeveer 660 begaanbare wegen, vergeleken met 578 voorheen, verwachten we veel minder zielloze vlakke stukken. Dit betekent meer gevarieerde routes, meer contextuele uitdagingen en een betere integratie van evenementen in de omgeving. We hopen op een reeks bochten die er niet allemaal hetzelfde uitzien.

Verticaliteit is duidelijk de pees van de oorlog. Tussen de knooppunten met meerdere niveaus in Tokio, de hooglanden en de Japanse Alpen wordt de FFB van onze stuurwielen zwaar op de proef gesteld door de veranderingen in helling. Het noorden van de kaart wordt gepresenteerd als bijzonder veeleisend, met besneeuwde wegen en steil terrein. We kijken al uit naar remsessies bergafwaarts, waarbij je echt moet remmen om niet aan de kant van de weg te belanden.

Tokio is het uitgelezen stuk. De stad is een biome op zich, ontwikkeld door een toegewijd team. Er wordt beloofd dat de stad“vijf keer zo groot wordt als eerdere steden”. Dit vertaalt zich in een dicht stedelijk centrum, met smalle straatjes die precisie in traject en anticipatie vereisen, aangevuld met industriële zones die bevorderlijk zijn voor geïmproviseerde drifts. De snelle wegen in de buitenwijken en de op Shutoko geïnspireerde verhoogde snelwegen moeten mogelijkheden bieden om met nog hogere snelheden te rijden, zelfs als dat betekent dat het gezichtsveld op een driedubbel scherm verzadigd raakt. De complexiteit van de opeengestapelde infrastructuur van Tokio vereist waarschijnlijk een goede anticipatie op de koorddanspunten, met name voor blinde bochten onder knooppunten.

Buiten de hoofdstad is de kaart verdeeld in verschillende regio’s: Japanse Alpen, Hooglanden, Laaggebergte, Vlaktes en Kust. Elke zone heeft zijn eigen karakter, met alle gevolgen van dien voor de keuze van de auto en de instellingen. De Alpen zijn bijvoorbeeld ideaal voor auto’s met vierwielaandrijving en een goed koppel bij lage toerentallen, terwijl op de vlakten de Vmax zonder al te veel beperkingen kan worden getest. Het valt nog te bezien of de belofte van dichtheid ook tot uiting zal komen buiten de meest uitgesproken stedelijke gebieden.